Najczęstsze przyczyny zespołu suchego oka
W wielu przypadkach suchość oczu jest związana z noszeniem soczewek kontaktowych lub przez spędzanie zbyt dużo czasu przed ekranem monitora komputerowego. Znaczna część pacjentów jednak zgłasza się do okulisty, gdzie diagnozowany jest zespół suchego oka (ZSO). Pieczenie, swędzenie, a nawet bólu oczu to jedne z najczęstszych objawów, które dają wyraźny sygnał, że narząd wzroku nie funkcjonuje tak jak powinien.
Czym właściwie jest zespół suchego oka i w jaki sposób przebiega jego leczenie? Z jakimi innymi schorzeniami można pomylić ZSO?
Co należy wiedzieć o zespole suchego oka?
Zespół suchego oka, a właściwie zaburzenie powierzchni oka, które zaliczane jest do schorzeń przewlekłych narządu wzroku. Zaburzenie jest całkowicie uleczalne, ale z racji tego, że przyczyny pojawienia się zespołu suchego oka są niezwykle powszechne, istnieje duże prawdopodobieństwo, że problem powróci.
Pieczenie, zaczerwienienie i uczucie suchości w oku, które utrzymuje się dłuższy czas, to sygnał, że konieczna jest wizyta u okulisty, który dokładnie sprawdzi, czy należy podjąć leczenie nieprzyjemnych objawów.
Zespół suchego oka sprawia ból, powoduje łzawienie oczu, a tym samym – brak komfortu w codziennym funkcjonowaniu. Nic zatem dziwnego, że wielu pacjentów, u których zdiagnozowano zaburzenie powierzchni oka, stosuje się do zaleceń okulisty bardzo dokładnie.
Obecnie w okulistyce wyróżnia się dwa rodzaje zespołu suchego oka gdzie:
– przyczyną jest nadmierne odparowywanie filmu łzowego,
– przyczyną jest niedobór wodnej warstwy.
Poprawnie zdiagnozowany rodzaj ZSO po przeprowadzeniu szczegółowych badań, pozwala na dobranie odpowiedniej formy leczenia i wdrożenia form zapobiegawczych, aby uniknąć tej dolegliwości w przyszłości.
Przyczyny pojawienia się zespołu suchego oka
W okulistyce wymienia się kilka przyczyn pojawienia się zespołu suchego oka. Najwięcej osób cierpiących na to zaburzenie nosi na co dzień soczewki kontaktowe, zamiast okularów korekcyjnych. Brak nawilżania oka może doprowadzić do pojawienia się poważnych dysfunkcji związanych z produkcją filmu łzowego, a co się z tym wiąże – wystąpieniem ZSO.
Wymienia się dwie podstawowe przyczyny występowania zespołu suchego oka, które są również ściśle związane z czynnikami ryzyka choroby:
- ZSO spowodowane nadmiernym parowaniem łez – powstaje jako efekt zapalenia brzegów powiek czy problemów z gruczołami Meiboma. Charakterystyczne w tym przypadku są zaburzenia w mruganiu oraz problemy w obrębie szpary powiekowej. Może dojść do pojawienia się poważnych zmian inwolucyjnych.
- ZSO spowodowane niedoborem łez bądź małą ich produkcją. Ta przyczyna wystąpienia zaburzenia może być ściśle związana z zespołem Sjogrena lub niedrożnością przewodów gruczołów łzowych.
Bardzo często do pojawienia się problemów z zaburzeniem suchego oka jest związane z noszeniem soczewek kontaktowych oraz alergicznym zapaleniem spojówek. Nierzadko ZSO jest powikłaniem po operacji refrakcyjnej.
Do przyczyn okulistycznych, środowiskowych oraz ogólnych, które mogą doprowadzić do pojawienia się jednego z dwóch typów ZSO, można także zaliczyć takie czynniki jak:
- wiek menopauzalny, gdzie w wyniku zmian hormonalnych zmniejsza się ilość płynu łzowego,
- przebywanie w pomieszczeniach klimatyzowanych oraz zanieczyszczenia powietrza,
- różnego rodzaju choroby ogólnoustrojowe, jak cukrzyca czy problemy z tarczycą.
Objawy i sposoby leczenia ZSO
Zespół suchego oka jest bardzo często mylony z innymi dolegliwościami narządu wzroku. Objawy ZSO to m.in.:
- przekrwienie oczu,
- suchość i silne pieczenie oczu, które wywołuje łzawienie,
- uczucie piasku pod powiekami,
- ból,
- problemy z ostrością widzenia,
- występowanie wydzieliny w worku spojówkowym.
Brak płynu łzowego, który odpowiada przede wszystkim za regulowanie poziomu nawilżenia rogówki i spojówki, wyraźnie wskazuje, iż pacjent cierpi na ZSO. Podjęte leczenie ma za zadanie zapewnić równowagę i przywrócić do stanu pierwotnego zaburzenia w produkcji płynu łzowego.
Leczenie zespołu suchego oka dobiera się na podstawie wyników z dwóch testów, które umożliwiają postawienie diagnozy – testu Schimera oraz testu jakości łez. Dzięki temu można ustalić najbardziej skuteczną metodę leczenia.
ZSO leczy się między innymi poprzez zamknięcie punktów łzowych – w trakcie zabiegu okulista wpuszcza do kanalików dolnych łzowych hydrożelowe i rozpuszczane koreczki. Jeśli przyczyną ZSO jest zatkanie gruczołów Meiboma – konieczne jest regularne przemywanie i oczyszczanie brzegów powiek. W całym procesie warto stosować specjalne krople nawilżające.
